มีช่างไม้วัยเกษียณคนหนึ่ง คิดว่าตัวเองคงจะถึงเวลาปลดเกษียณสักที จึงบอกกับนายจ้างว่า
"จะเลิกทำงานช่างสักที กลับไปอยู่กับบ้าน ใช้ชีวิตอย่างสงบสุขกับลูกเมีย"

นายจ้างรู้สึกเสียดายและไม่อยากให้คนงานมีฝีมือดีๆต้องจากไป
จึงบอกให้เขาช่วยสร้างบ้านให้อีกหลังหนึ่งจะได้หรือเปล่า? ช่างไม้นั้นรับปากว่าจะทำให้

ขณะที่ทำงานทุกคนก็มองเห็นว่า ใจของเขาไม่ได้อยู่กับสิ่งที่ทำเลย ใช้แต่วัสดุที่ด้อยคุณภาพ
ซึ่งปกติช่างไม้คนนี้จะเป็นคนละเอียดลออ และใช้ของที่มีคุณภาพทุกชิ้น
งานครั้งนี้ผลงานที่ออกมาจึงค่อนข้างหยาบ

...

เมื่อบ้านสร้างเสร็จแล้ว นายจ้างจึงมอบกุญแจประตูบ้านให้เขา
"บ้านนี้เป็นของเจ้า นี่คือของขวัญที่ข้ามอบให้เจ้า"

...

ช่างไม้นั้นตกตะลึงจนตาค้าง รู้สึกละอายแก่ใจยิ่งนัก
ถ้าหากว่ารู้แต่แรกว่า บ้านหลังนี้เป็นของตัวเอง เขาจะทำลักษณะอย่างนั้นทำไม?

เขาคงใช้วัสดุที่มีคุณภาพชั้นเยี่ยม และสร้างอย่างพิถีพิถันสุดฝีมือ
สิ่งที่ได้ในตอนนี้ คือต้องอยู่บ้านที่สร้างอย่างหยาบๆหลังหนึ่ง

พวกเราก็มีพฤติกรรมอย่างนั้นบ่อยๆ พวกเรามักจะไม่ได้ใส่ใจที่จะสร้างชีวิต
ไม่ได้สั่งสมอะไรไว้ แต่กลับปล่อยให้เวลาผ่านไปอย่างไม่เสียดาย
ไม่ใส่ใจที่จะใฝ่ก้าวหน้า ถึงจุดหัวเลี้ยวหัวต่อกลับไม่รุดไปข้างหน้า
จนเมื่อรู้สึกตัวถึงจะรู้ว่าตัวเองเข้าไปอยู่ในบ้านที่ตัวเองสร้างไว้อย่างไม่ตั้งใจแล้ว

มาเป็นช่างไม้กันเถอะ คิดถึงบ้านของตัวเอง ตะปูที่ตอกลงไปทุกวัน
เหมือนกับเพิ่มไม้ลงไปหนึ่งแผ่น หรือว่าสร้างหน้าต่างขึ้นมาสักบาน ใช้ปัญญาของท่านสร้างให้ดีๆ

ชีวิตของท่าน คือสิ่งสิ่งประดิษฐ์ชิ้นเดียวของท่าน
ไม่สามารถทะลายลงแล้วสร้างใหม่ได้ แม้จะมีชีวิตเหลืออยู่เพียงหนึ่งวัน
ในหนึ่งวันนั้นก็ขอให้มีชีวิตอย่างสวยงาม สง่าผ่าเผย
และจำไว้ว่า ชีวิตสร้างขึ้นมาได้ด้วยตัวเอง

เรื่องดีดีมีไว้แบ่งปัน http://pbmath.exteen.com
คัดลอกมาจาก เรื่องชีวิต

Related Links

Comment

Comment:

Tweet

สุดยอดครับHot!

#5 By goodjinoi on 2010-12-02 08:48

confused smile ชอบจังครับ

#4 By i am prophet on 2010-06-25 10:31

สมถะและพอเพียงครับconfused smile

#3 By kitipan on 2010-06-02 01:55

ขอบคุณนะคะ

#2 By katak on 2010-06-01 08:08

ขอบคุณครับ

#1 By ขอบฟ้า on 2010-05-31 21:48