ทำไมถึงใช้ No. แทน Number ทั้ง ๆ ที่ไม่มีตัว o227.ไม่ได้มีมาตั้งแต่เกิด
posted on 21 Jun 2009 06:29 by pbmath in PEACEMAKERนักศึกษาเซนคนหนึ่งต้องการที่จะศึกษาเกี่ยวกับเซนให้เข้าใจอย่างถ่องแท้
เพื่อพัฒนาชีวิตของตัวเองให้ดีขึ้น แต่เขามีความน้อยใจอยู่อย่างก็คือ
เขาคิดว่าตัวเองเป็นคนใจร้อนและฉุนเฉียวง่ายเวลาฟังเรื่องที่ไม่พอใจ
เพื่อพัฒนาชีวิตของตัวเองให้ดีขึ้น แต่เขามีความน้อยใจอยู่อย่างก็คือ
เขาคิดว่าตัวเองเป็นคนใจร้อนและฉุนเฉียวง่ายเวลาฟังเรื่องที่ไม่พอใจ
อยู่ต่อมา เขาได้ยินกิตติศัพท์ว่า
อาจารย์บันไกมีความสามารถในการถ่ายทอดความรู้เรื่องเซน
จึงได้ไปขอศึกษากับท่านขณะที่อยู่ในสำนัก ก็พยายามตั้งใจเรียนรู้อย่างเต็มที่
แต่เวลาอารมณ์โกรธมากระทบทีไร เป็นต้องแพ้พ่ายทุกที
อาจารย์บันไกมีความสามารถในการถ่ายทอดความรู้เรื่องเซน
จึงได้ไปขอศึกษากับท่านขณะที่อยู่ในสำนัก ก็พยายามตั้งใจเรียนรู้อย่างเต็มที่
แต่เวลาอารมณ์โกรธมากระทบทีไร เป็นต้องแพ้พ่ายทุกที
เมื่อสิ่งที่ติดอยู่ในใจไม่ได้รับการสะสางสักที
เขาจึงตัดสินใจเข้าไปกราบอาจารย์บันไกเพียงลำพัง
เพื่อแจ้งให้ท่านทราบและเป็นการปรับทุกข์ที่มีอยู่ในใจของตน
เขาจึงตัดสินใจเข้าไปกราบอาจารย์บันไกเพียงลำพัง
เพื่อแจ้งให้ท่านทราบและเป็นการปรับทุกข์ที่มีอยู่ในใจของตน
อาจารย์บันไกเมื่อลูกศิษย์เข้ามาหา ด้วยใบหน้าที่อมทุกข์ยิ่งนัก
ท่านก็ยิ้มให้และทักทายด้วยถ้อยคำที่เปี่ยมด้วยเมตตา
ท่านก็ยิ้มให้และทักทายด้วยถ้อยคำที่เปี่ยมด้วยเมตตา
"เป็นอะไร ดูสีหน้าไม่ดีเลย"
"ท่านอาจารย์ ผมพยายามที่จะกำจัดความโกรธที่มีอยู่ในใจผมออกไป
แต่ก็ทำไม่ได้สักที ผมควรทำอย่างไร จึงจะกำจัดมันออกไปได้ครับ"
แต่ก็ทำไม่ได้สักที ผมควรทำอย่างไร จึงจะกำจัดมันออกไปได้ครับ"
"เธอมีสิ่งแปลกประหลาดอยู่ในตัวรึ
ถ้าอย่างนั้นนำมันออกมาให้อาจารย์ดูหน่อยสิ"
ถ้าอย่างนั้นนำมันออกมาให้อาจารย์ดูหน่อยสิ"
"ผมเอาออกมาให้อาจารย์ดูตอนนี้ไม่ได้หรอกครับ"
"แล้วเมื่อไรล่ะ ถึงจะเอาออกมาให้ดูได้"
"ก็มันไม่มาตลอดเวลานี่ครับ แต่จะมาเฉพาะตอนที่ผมโกรธ"
เมื่อลูกศิษย์แจ้งความอึดอัดที่เกิดขึ้น ให้อาจารย์รับทราบแล้ว
เพื่อเป็นการสะท้อนให้เขาเห็นว่า ความโกรธที่มีนั้นไม่ได้อยู่อย่างถาวรแต่อย่างใด
ท่านจึงกล่าวกับลูกศิษย์ว่า
เพื่อเป็นการสะท้อนให้เขาเห็นว่า ความโกรธที่มีนั้นไม่ได้อยู่อย่างถาวรแต่อย่างใด
ท่านจึงกล่าวกับลูกศิษย์ว่า
"การที่เธอกล่าวเช่นนี้ แสดงว่าความโกรธไม่ใช่ธาตุแท้ที่ฝังอยู่ในชีวิตของเธอหรอก
เพราะถ้ามันเป็นสมบัติของเธอจริง ๆ ไม่ว่าจะต้องการตอนไหน
ก็สามารถที่จะนำออกมาแสดงได้ทันที ที่สำคัญ
พ่อแม่ก็ไม่ได้ให้ความโกรธติดตัวเธอมาตั้งแต่เกิดด้วย"
เพราะถ้ามันเป็นสมบัติของเธอจริง ๆ ไม่ว่าจะต้องการตอนไหน
ก็สามารถที่จะนำออกมาแสดงได้ทันที ที่สำคัญ
พ่อแม่ก็ไม่ได้ให้ความโกรธติดตัวเธอมาตั้งแต่เกิดด้วย"
"ทำไมอาจารย์พูดเช่นนั้นละครับ"
"ที่พูดเช่นนี้ก็เพราะว่า ความโกรธเกลียด ความร้อนรุ่มใจนั้น
เป็นสิ่งที่เราสร้างขึ้นมาเอง ถ้าต้องการให้หายจากใจของเรา
ก็ต้องรู้จักใช้สติล้างใจให้สะอาด แล้ววันหนึ่งใจของเธอจะสะอาดบริสุทธิ์
และอยู่เหนืออารมณ์ต่าง ๆ แน่นอน"
เป็นสิ่งที่เราสร้างขึ้นมาเอง ถ้าต้องการให้หายจากใจของเรา
ก็ต้องรู้จักใช้สติล้างใจให้สะอาด แล้ววันหนึ่งใจของเธอจะสะอาดบริสุทธิ์
และอยู่เหนืออารมณ์ต่าง ๆ แน่นอน"
เมื่ออาจารย์กล่าวจบลง ลูกศิษย์ผู้คิดว่า
จะไม่สามารถล้างความโกรธให้หมดไปจากใจได้ ก็เกิดความสว่างในกลางใจทันที
จึงก้มลงกราบพร้อมกล่าวขอบคุณในความกรุณาที่อาจารย์มีต่อตน
จะไม่สามารถล้างความโกรธให้หมดไปจากใจได้ ก็เกิดความสว่างในกลางใจทันที
จึงก้มลงกราบพร้อมกล่าวขอบคุณในความกรุณาที่อาจารย์มีต่อตน
"ขอบคุณครับท่านอาจารย์ ผมรู้แล้วว่าจะเริ่มต้นแก้ไขความโกรธที่มีอยู่นี้ที่ใด"
ที่มา หนังสือนิทานธรรมะเพิ่มคุณค่าให้ชีวิต โดย ท่านชุติปัญโญ
Tags: ธรรมะ, นิทาน, โกรธ5 Comments
#1 By อาจารย์ไม่ใช่อาจม on 2009-06-21 08:08